پل ورسك
در 45 کیلومتری جنوب شهر زیراب و 85 کیلومتری شهر قائم شهر در محور فیروزکوه می توان شاهد یکی از شاهکارهای مهندسی بود. پل ورسک.
این پل، که در شهرستان سوادکوه قرار دارد، در طول جنگ جهانی دوم توسط مهندسین آلمانی و اتریشی ساخته شده است. ارتفاع آن 110 متر و طول دهانه قوسی آن 66 متر است. نام این پل، از روی نام سرمهندس آلمانی آن، دانیال ورسک، گرفته شده است و روستای مجاور آن نیز به یادگار دانیال ورسک، با همین نام خوانده می شود.
از ویژگی های جالب این پل این است که در ساخت آن از هیچ سازه فلزی استفاده نشده است و مواد سازنده آن شامل سیمان، شن شسته شده و آجر می باشد.
پل ورسک، پل ارتباطی راه آهن سراسری شمال جنوب است و قطار تهران – ساری و تهران – گرگان در روز 4 بار از روی آن رد می شوند.
نقل است که پس از اتمام کار پل و هنگام افتتاح آن، رضاخان دستور داد که هنگام عبور اولین قطار از روی پل، برای اطمینان از استحکام پل!!!، دانیال ورسک زیر پل بایستد تا در صورت تخریب، اولین کشته این حادثه باشد!
* براي ديدن عكس ها در اندازه بزرگ، روي آن كليك كنيد
پی نوشت : بچه که بودیم، پدر بارها و بارها داستان این پل و مهندسش و رضاخان را تعریف کرده بود و من که هیچوقت این همه سختگیری برایم قابل هضم نبود، فکر می کردم که همه اش افسانه است.
حالا من زیر پل ایستاده ام و با شنیدن دوباره این داستان از زبان راهنما، یاد پدر یکدفعه پر می شود توی ذهنم و تمام سفر با من می ماند. باید الان بود و می نشستیم و با هم از شکوه و عظمت ورسک حرف می زدیم





حسابی جهانگرد شدهایها(چشمک) من که خیلی خوشم میاد مرسی از عکسها و مرسی از سفرنامه نویسی حسابی آدم را از فضای سیاست زده مسخره اینروزها دور میکند و آدم نفسی میکشد.
یک پیشنهاد هم دارم یک گوشهای جای بنویس که با کلیک روی عکسها آن را در اندازه واقعی ببینید!
اینطوری آدمهای حواس پرتی مثل من یادشان میماند.
پاسخ:
يك مدته به يك نفر قول دادم (يعني اساسا مخم زده شده) كه سياسي ننويسم براي همين مجبورم برم سفر تا بتونم آپلود كنم (چشمك)
ضمنا اطاعت امر شد.
یعنی کلا دیگه سیاسی ننویسی؟! هیچوقت؟!!
پاسخ:
نمی دانم ……….
گمان نمی کنم اینقدر دختر خوب و حرف گوش کنی باشم.
فعلا قول داده ام تا چند کتابی را که معرفی کرده, نخوانده ام, اظهار فضل نکنم!
فعلا که سر قولم هستم. فعلا البته!
حتی اگر مجبور بشوم برای روزنامهای مثل همشهری یا جام جم یا اطلاعات مطلب سیاسی بنویسم مینویسم اما سیاسی نوشتن را کنار نمیگذارم!
(نه اینکه آنها روزنامه کوچکی باشند و من بزرگ!! از حیث محافظه کاری بودنشان این مثال را آوردم)